We wtorkowy wieczór (10 listopada) słynna Katedra Świętego Patryka na Manhattanie wypełniła się ludźmi połączonymi wspólną historią, ciężką pracą i bólem po stracie bliskich. Już po raz 20. odbyła się tam uroczysta msza święta w intencji zmarłych członków nowojorskiego związku zawodowego LIUNA Local 78.
Od wyzysku do bohaterstwa na Ground Zero
W latach 80. i 90. praca przy usuwaniu azbestu – choć zabójczo niebezpieczna – była niezwykle popularna wśród polskich emigrantów z tzw. fali „solidarnościowej”. Kusiła dobrymi zarobkami i brakiem wymagań językowych. Niestety, nieuczciwi pracodawcy często traktowali ich bez skrupułów, oszczędzając na zabezpieczeniach i oszukując przy wypłatach. W 1996 roku pracownicy powiedzieli „dość” i założyli własny związek. Wśród jego fundatorów nie mogło zabraknąć Polaków, którzy w tamtych czasach stanowili największą grupę etniczną zatrudnioną w tym biznesie.
Pierwsze lata nie były łatwe. Przełom nastąpił po tragicznych zamachach z 11 września 2001 roku. Pracownicy Local 78 ruszyli na Ground Zero tuż za strażakami i policjantami, by oczyszczać skażony teren i budynki. Ciężka, ale perfekcyjnie wykonywana praca, została dostrzeżona i doceniona przez władze i mieszkańców Nowego Jorku. Niestety to bohaterstwo miało i ma swoją cenę. Wdychanie toksycznego pyłu po WTC sprawiło, że wielu pracowników Local 78 ciężko zachorowało. Wielu innych zmarło. Dlatego każdego roku władze oddziału, z menagerem Pawłem Gruchaczem na czele, pamiętają o tych, których już nie ma.
Wzruszający hołd i ponad 400 nazwisk
Wtorkowa msza w Katedrze św. Patryka była już. 20 zorganizowaną przez Pawła i Local 78 w intencji nieżyjących członków związku. Nabożeństwo, któremu towarzyszyła podniosła oprawa muzyczna, odprawili dwaj polscy kapłani z parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika na Manhattanie – ks. Jacek Plich oraz ks. Sławomir Tomkowski. Po błogosławieństwie głos zabrał menedżer oddziału, Paweł Gruchacz, który od 2006 roku dba o podtrzymanie tej niezwykłej tradycji. Jego słowa chwytały za serce.
Wspominamy członków Local 78, których nie ma już pośród nas, lecz którzy na zawsze pozostaną częścią naszej społeczności. Wykonywali oni trudną i niebezpieczną pracę. Usuwali azbest oraz materiały niebezpieczne, czyniąc budynki bezpieczniejszymi dla ludzi, którzy nigdy nie poznali ich imion
– powiedział Gruchacz.
Ale my znamy ich imiona. Pamiętamy ich twarze, ich przyjaźń oraz dumę, jaką czuli po rzetelnie przepracowanym dniu. Poza pracą byli głęboko kochani: jako rodzice, współmałżonkowie, dziadkowie i przyjaciele
– dodał.
Najbardziej poruszającym momentem wieczoru było odczytanie przez Pawła Gruchacza i skarbnika Joela Burgosa długiej listy ponad 400 nazwisk zmarłych kolegów i koleżanek. Menedżer zapewnił też pogrążone w żałobie rodziny, że w strukturach Local 78 – związku liczącego dziś niemal 5 tysięcy członków i świętującego 30-lecie istnienia – zawsze znajdą wsparcie i swoje miejsce.
